Skip to main content

Two Poems

Here are two poems beautifully keyed-in by my little brother, Upkar.
Hope you enjoy these :)

BOLTED

I may not be fun
But I tell you, Iam as Iam !
Although you may care none

A teen I am, young at heart
Curious, talented and smart
But not in your eyes

Coz I don't fit into your notions
Of being expensive and cheap
I live in my own world
One of dignity and virtue deep
But not in your eyes

In your eyes
I am a very stupid one
Coz by hook or by crook
You know to get your things done
But I do not

I remain standing
Bolted to the ground
My virtuousness and integrity bind me there
This is what I have found

But I want to remind you
That if you ever feel sick
Of the phoney muck
You have gathered around

Worry not, you will find me
At the same place
Because I am standing there itself
Bolted to the ground


I PRAY

I pray...
On this Christmas day I pray
For a world
With a little less work and a little more play

For a world
With a little more smiles and a little less frowns
With lesser metros and more towns

For a world
With a little less indifference and a little more compassion
Lesser cruelty and greater consideration

For a world
With a little less suspicion and a little more trust
Lesser deceit and actions just

For a world
With a little less vanity and a little more modesty
Greater responsibility and lesser frivolity

For a world
With a little less brain and a little more heart
Lesser of science and more of art

For a world
With a little less disparity and a little more equality
Lesser of gluttony and more of charity

For a world
With a little less darkness and a little more light
And a conscience to guide us
To do what is right.


 Guest posts are welcome!
Passionate about writing short stories/poems? Send them at connectinsight@gmail.com

 "If I waited till I felt like writing, I'd never write at all"
- Anne Tyler



Comments

Popular posts from this blog

हे बंध रेशमाचे [अतिथी लेखक: गिरीश सुखठणकर]

१० ऑक्टोबर १९७८ ची संध्याकाळ मी कधीही विसरू शकणार नाही. माझी पत्नी सौ. शुभदा आणि मी, गंगाधर निवास, दादर च्या गॅलरी मध्ये उभे राहून पावसाची मजा पाहत होतो. हवेतला गारवा मनातील उत्कंठेला गुदगुल्या करत होता. मला शुभदा बऱ्याच दिवसापासून आवडायची पण तिला कसे विचारावे या तगमगितच १ वर्ष निघून गेले. पाऊस हा प्रेमवीरांचा आवडता ऋतू का असेल याचा प्रत्यय येत होता. एकमेकांबद्दल प्रकट न केलेल्या भावना या ऋतूत अंकुरित होत होत्या. त्या दिवशी मात्र मी धीर करून शुभदाला विचारले, 'माझ्याशी लग्न करशील का?'. तिनेही लगेच होकार दिला. आपल्या माणसाच्या फक्त समोर असण्यानेच चिंब पावसातही एक वेगळीच उब जाणवू लागते याचा अनुभव मी घेत होतो. संपूर्ण आभाळ ढगाळ असतानाहि शुभदाच्या चेहरा पाहून माझ्या मनात, छोटा गंधर्वांचं, 'चांद माझा हा हसरा' हे पद आपोआप वाजू लागलं होत. त्यावेळी तिचे वय होते १६ वर्षे आणि माझे २१ वर्षे. दोघांच्याही घरून होकार आला आणि ३० मार्च १९८० रोजी आमचा विवाह झाला.  पण लग्न म्हणजे नेमकी काय चीज असते हे समजावणारी खरी गम्मत पुढे घडणार होती. शुभमंगल सावधान!
लग्नापासून आम्ही कायम माझ्या आईवड…

My First Self Published Marathi Short Stories | Read Now

An excerpt from one of the stories: डिव्हायडर
"आजूबाजूने वेगाने जाणाऱ्या दुतर्फा गाड्या. मधे डिव्हायडर. त्यावर तो, त्याची पेण्टिण्ग्स आणि पुस्तकं. वाऱ्यामुळे उडणारी दाढी त्याच्या टीशर्ट शी खेळत होती. कानातल्या इअरफोन्स मधे कुमार गंधर्वांच्या आवाजात कबीर गात होते, "माया महा ठग्नी हम जानी". "

कथांचा जन्म कुठे आणि केव्हा होईल हे सांगणं कठीण. अशाच काही कथांनी अवेळी जन्म घेतला. या कथा "मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा" या पुस्तकातून मांडताना आनंद होत आहे.


मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा
- हेरंब महेश सुखठणकर
पृष्ट: २२
मुल्य: रुपये ७५/-

वाचा(मोफत)
आपल्याला या कथा आवडल्यास आपण या पुस्तकाचे मुल्य खालील Pay Now लिंकवर देऊ शकता.
Pay Now



The place and time where stories may take birth is always indefinite. Some stories were born in this manner. With immense joy I share with you these stories in the book "मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा".

मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा
- हेरंब महेश सुखठणकर
Pages: 22
Price: Rs.75/-

Read(Free)

Pay: If you liked these stories, you can pay for the book us…

Poem: Life and death in five minutes

It was the year 2020, when we did this crazy thing, Gathering on rooftops, balconies, and all places we could. To play gongs, plates, whistles and clapped for everyone who helped us survive a deathwave.
This moment did what many could not. It brought us together, different people from distinct worlds, To experience the flip of a coin. One flip and our world will change. Before we assumed our differences again, we realized we are life.

- The Last Nomad