Skip to main content

Two Poems

Here are two poems beautifully keyed-in by my little brother, Upkar.
Hope you enjoy these :)

BOLTED

I may not be fun
But I tell you, Iam as Iam !
Although you may care none

A teen I am, young at heart
Curious, talented and smart
But not in your eyes

Coz I don't fit into your notions
Of being expensive and cheap
I live in my own world
One of dignity and virtue deep
But not in your eyes

In your eyes
I am a very stupid one
Coz by hook or by crook
You know to get your things done
But I do not

I remain standing
Bolted to the ground
My virtuousness and integrity bind me there
This is what I have found

But I want to remind you
That if you ever feel sick
Of the phoney muck
You have gathered around

Worry not, you will find me
At the same place
Because I am standing there itself
Bolted to the ground


I PRAY

I pray...
On this Christmas day I pray
For a world
With a little less work and a little more play

For a world
With a little more smiles and a little less frowns
With lesser metros and more towns

For a world
With a little less indifference and a little more compassion
Lesser cruelty and greater consideration

For a world
With a little less suspicion and a little more trust
Lesser deceit and actions just

For a world
With a little less vanity and a little more modesty
Greater responsibility and lesser frivolity

For a world
With a little less brain and a little more heart
Lesser of science and more of art

For a world
With a little less disparity and a little more equality
Lesser of gluttony and more of charity

For a world
With a little less darkness and a little more light
And a conscience to guide us
To do what is right.


 Guest posts are welcome!
Passionate about writing short stories/poems? Send them at connectinsight@gmail.com

 "If I waited till I felt like writing, I'd never write at all"
- Anne Tyler



Comments

Popular posts from this blog

हे बंध रेशमाचे [अतिथी लेखक: गिरीश सुखठणकर]

१० ऑक्टोबर १९७८ ची संध्याकाळ मी कधीही विसरू शकणार नाही. माझी पत्नी सौ. शुभदा आणि मी, गंगाधर निवास, दादर च्या गॅलरी मध्ये उभे राहून पावसाची मजा पाहत होतो. हवेतला गारवा मनातील उत्कंठेला गुदगुल्या करत होता. मला शुभदा बऱ्याच दिवसापासून आवडायची पण तिला कसे विचारावे या तगमगितच १ वर्ष निघून गेले. पाऊस हा प्रेमवीरांचा आवडता ऋतू का असेल याचा प्रत्यय येत होता. एकमेकांबद्दल प्रकट न केलेल्या भावना या ऋतूत अंकुरित होत होत्या. त्या दिवशी मात्र मी धीर करून शुभदाला विचारले, 'माझ्याशी लग्न करशील का?'. तिनेही लगेच होकार दिला. आपल्या माणसाच्या फक्त समोर असण्यानेच चिंब पावसातही एक वेगळीच उब जाणवू लागते याचा अनुभव मी घेत होतो. संपूर्ण आभाळ ढगाळ असतानाहि शुभदाच्या चेहरा पाहून माझ्या मनात, छोटा गंधर्वांचं, 'चांद माझा हा हसरा' हे पद आपोआप वाजू लागलं होत. त्यावेळी तिचे वय होते १६ वर्षे आणि माझे २१ वर्षे. दोघांच्याही घरून होकार आला आणि ३० मार्च १९८० रोजी आमचा विवाह झाला.  पण लग्न म्हणजे नेमकी काय चीज असते हे समजावणारी खरी गम्मत पुढे घडणार होती. शुभमंगल सावधान!
लग्नापासून आम्ही कायम माझ्या आईवड…

जागतिक पुस्तक दिन विशेष | लोकप्रभा लेख

युनेस्को आयोजित जागतिक पुस्तक दिन १९९५ पासून दरवर्षी २३ एप्रिल रोजी साजरा केला जातो. वाचन, प्रकाशन आणि कॉपीराईट अशा अनेक विषयांकडे लक्ष वेधण्याच्या दृष्टीने हा दिवस महत्वाचा ठरतो.

१४५५ साली जरी जोहान्न गुटेनबर्गने पहिले पुस्तक छापले असले तरी त्यापूर्वीपासून अक्षरवेडाने झपाटलेला माणूस विविध माध्यमे वापरून आपली बौद्धिक आणि मानसिक भूक भागवत होता. पण खरा कहानी मे ट्विस्ट आला तो डिजीटल क्रांती झाल्यावर. या क्रांतीमुळे वाचक आणि लेखकांवर झालेल्या परिणामाचा आढावा घेण्याच्या प्रयत्नातून सदर लेख दिनांक २६ एप्रिल २०१९ च्या लोकप्रभा अंकात प्रसिद्ध झालाय.

लेख वाचण्याकरिता या संकेतस्थळावर क्लिक करा आणि आपला प्रतिसाद खालील कॉमेंट बॉक्स मध्ये जरूर कळवा.




- The Last Nomad

The Last Nomad: Book release at Jaipur Art Summit 2019

"Not all things experienced can be understood. Not all things understood can be expressed."
A couple of years back when I started writing this story, there was no specific goal in view. The joy of writing was strong enough to keep one at the desk. But the day I finished it, I wanted to be done with publishing it and move on to the other stories lingering in my mind. I was too patient to approach traditional publishing houses and wait for years to be finally published (probably with a manuscript that didn't look like mine anymore!). Self-publishing was the way out.

Amazon Kindle Digital Publishing (KDP), Pothi.com and local book printers helped me deliver The Last Nomad to its readers. With no intention of competing with the established distributors and marketers, I witnessed the book choose its readers, one by one.

Relying on the online release and word of mouth, who had the faintest idea that a single story would take me on this journey?

I humbly invite you to the relea…