Skip to main content

The League of Most Ordinary (Wo)Men

Poet or writer or novelist or author, call her/him anything you like. They belong to the same league: The League of Most Ordinary (Wo)Men.

Ordinary? Ah! You thought they were the elite ones, right? Something like this?
Somewhere deep in a silent palace, untouched by any other human habitation, dressed in tuxedo, writing on an expensive rosewood or mahogany table under a beautiful night lamp, with a glass of the most expensive wine placed beside or with an occasional puff and violinists playing Mozart’s 9th Symphony of Mozart in the background. (He has composed a 9th one, right?)
And then there would be the most beautiful damsels waiting to serve them. Occasionally being awarded Poet Laureates, sitting among the knights and reading out their works to the royal family <oops! royal family should have been in all CAPS>
Stop!

The fact is poets/writers/novelists/authors are nothing but the most ordinary of the mortals. They notice and express what others try to forget/pretend to forget having seen – joys and suffering alike.

Sometimes in the middle of the night they wake up, hearing curses of their sleeping wife/husband/child/dog/cat, not being able to postpone expressing their joy and anguish while others try to find enjoyment in daily soaps and movies from one of the WOODs (read holly, bolly, tolly, kolly... as per your preference. No discrimination. Complete tolerance).

They observe the most mundane and ordinary of the acts knowing that even these can contain a spark of inspiration.

Some of them find it difficult to earn the daily bread, while the smart ones earn the Laureates, Pulitzers and Sahitya Akademis.

At the end of day,
they still stay the same,
coming from the The League
of Most Ordinary (Wo)Men.

#ISupportNAAM

Comments

Popular posts from this blog

हे बंध रेशमाचे [अतिथी लेखक: गिरीश सुखठणकर]

१० ऑक्टोबर १९७८ ची संध्याकाळ मी कधीही विसरू शकणार नाही. माझी पत्नी सौ. शुभदा आणि मी, गंगाधर निवास, दादर च्या गॅलरी मध्ये उभे राहून पावसाची मजा पाहत होतो. हवेतला गारवा मनातील उत्कंठेला गुदगुल्या करत होता. मला शुभदा बऱ्याच दिवसापासून आवडायची पण तिला कसे विचारावे या तगमगितच १ वर्ष निघून गेले. पाऊस हा प्रेमवीरांचा आवडता ऋतू का असेल याचा प्रत्यय येत होता. एकमेकांबद्दल प्रकट न केलेल्या भावना या ऋतूत अंकुरित होत होत्या. त्या दिवशी मात्र मी धीर करून शुभदाला विचारले, 'माझ्याशी लग्न करशील का?'. तिनेही लगेच होकार दिला. आपल्या माणसाच्या फक्त समोर असण्यानेच चिंब पावसातही एक वेगळीच उब जाणवू लागते याचा अनुभव मी घेत होतो. संपूर्ण आभाळ ढगाळ असतानाहि शुभदाच्या चेहरा पाहून माझ्या मनात, छोटा गंधर्वांचं, 'चांद माझा हा हसरा' हे पद आपोआप वाजू लागलं होत. त्यावेळी तिचे वय होते १६ वर्षे आणि माझे २१ वर्षे. दोघांच्याही घरून होकार आला आणि ३० मार्च १९८० रोजी आमचा विवाह झाला.  पण लग्न म्हणजे नेमकी काय चीज असते हे समजावणारी खरी गम्मत पुढे घडणार होती. शुभमंगल सावधान!
लग्नापासून आम्ही कायम माझ्या आईवड…

Insight Stories | Web Store

7 Ways to Stay Sane on the Social Media[New Release]
SynopsisThe COVID-19 times have given a different meaning to the word ‘viral’. In these troubling and uncertain times, when the world has largely come to a standstill, we began our internet journey with a rapid pace. Everyone worked towards starting things online, be it entertainment, education, medical advice, healthcare services, or food industry. While this was being done to provide essentials, social media was revealed to us in a different form. 
Frustration towards the present situation, trolling, hatred, criticism, political word wars went rampant. Although such a display may seem obvious in these times, have we really thought about how to best use social media even before? Is this platform limited to entertainment? Or have we neglected its other dimensions? This book explores simple ways of using social media with caution and finding opportunities for success.

Print
Pothi: https://bit.ly/Pothi_7WaysPrintNotionPress: https://bit.l…

My First Self Published Marathi Short Stories | Read Now

An excerpt from one of the stories: डिव्हायडर
"आजूबाजूने वेगाने जाणाऱ्या दुतर्फा गाड्या. मधे डिव्हायडर. त्यावर तो, त्याची पेण्टिण्ग्स आणि पुस्तकं. वाऱ्यामुळे उडणारी दाढी त्याच्या टीशर्ट शी खेळत होती. कानातल्या इअरफोन्स मधे कुमार गंधर्वांच्या आवाजात कबीर गात होते, "माया महा ठग्नी हम जानी". "

कथांचा जन्म कुठे आणि केव्हा होईल हे सांगणं कठीण. अशाच काही कथांनी अवेळी जन्म घेतला. या कथा "मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा" या पुस्तकातून मांडताना आनंद होत आहे.


मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा
- हेरंब महेश सुखठणकर
पृष्ट: २२
मुल्य: रुपये ७५/-

वाचा(मोफत)
आपल्याला या कथा आवडल्यास आपण या पुस्तकाचे मुल्य खालील Pay Now लिंकवर देऊ शकता.
Pay Now



The place and time where stories may take birth is always indefinite. Some stories were born in this manner. With immense joy I share with you these stories in the book "मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा".

मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा
- हेरंब महेश सुखठणकर
Pages: 22
Price: Rs.75/-

Read(Free)

Pay: If you liked these stories, you can pay for the book us…