Skip to main content

Empty RACE


The clock said five. One fine evening 10 guys were seen running on a parched road.

They ran for miles, one behind another.

Some more time passed before the last two runners became weary.
The last one asked, “Why are we running?”
The 9th one said, “May be there’s a prize at the end. Why did you get in?”
“Because I saw you 9 guys running” said the last one.

The question passed to the second one. “I want to be 2nd in the race” replied he.
“Which race are you talking about?” asked the first one as they were the only two who continued to run.

“Is there no race,you mean, no prize? Why are you running?” asked the stunned second.
“Because I like to,everyday” said the lead as he continued. The second one stopped and sat on a bench nearby.
Therein came a smart looking man who had heard the conversation. He asked, “You look well built like an athlete. Do you want to run the mega-marathon tomorrow? Be here at five. Here are the passes - only Rupees Fifty.”
The flattered guy bought one.

Comments

Popular posts from this blog

हे बंध रेशमाचे [अतिथी लेखक: गिरीश सुखठणकर]

१० ऑक्टोबर १९७८ ची संध्याकाळ मी कधीही विसरू शकणार नाही. माझी पत्नी सौ. शुभदा आणि मी, गंगाधर निवास, दादर च्या गॅलरी मध्ये उभे राहून पावसाची मजा पाहत होतो. हवेतला गारवा मनातील उत्कंठेला गुदगुल्या करत होता. मला शुभदा बऱ्याच दिवसापासून आवडायची पण तिला कसे विचारावे या तगमगितच १ वर्ष निघून गेले. पाऊस हा प्रेमवीरांचा आवडता ऋतू का असेल याचा प्रत्यय येत होता. एकमेकांबद्दल प्रकट न केलेल्या भावना या ऋतूत अंकुरित होत होत्या. त्या दिवशी मात्र मी धीर करून शुभदाला विचारले, 'माझ्याशी लग्न करशील का?'. तिनेही लगेच होकार दिला. आपल्या माणसाच्या फक्त समोर असण्यानेच चिंब पावसातही एक वेगळीच उब जाणवू लागते याचा अनुभव मी घेत होतो. संपूर्ण आभाळ ढगाळ असतानाहि शुभदाच्या चेहरा पाहून माझ्या मनात, छोटा गंधर्वांचं, 'चांद माझा हा हसरा' हे पद आपोआप वाजू लागलं होत. त्यावेळी तिचे वय होते १६ वर्षे आणि माझे २१ वर्षे. दोघांच्याही घरून होकार आला आणि ३० मार्च १९८० रोजी आमचा विवाह झाला.  पण लग्न म्हणजे नेमकी काय चीज असते हे समजावणारी खरी गम्मत पुढे घडणार होती. शुभमंगल सावधान!
लग्नापासून आम्ही कायम माझ्या आईवड…

My First Self Published Marathi Short Stories | Read Now

(Update: First edition is no longer available. The new edition will be published soon with more stories.)
An excerpt from one of the stories: डिव्हायडर
"आजूबाजूने वेगाने जाणाऱ्या दुतर्फा गाड्या. मधे डिव्हायडर. त्यावर तो, त्याची पेण्टिण्ग्स आणि पुस्तकं. वाऱ्यामुळे उडणारी दाढी त्याच्या टीशर्ट शी खेळत होती. कानातल्या इअरफोन्स मधे कुमार गंधर्वांच्या आवाजात कबीर गात होते, "माया महा ठग्नी हम जानी". "

कथांचा जन्म कुठे आणि केव्हा होईल हे सांगणं कठीण. अशाच काही कथांनी अवेळी जन्म घेतला. या कथा "मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा" या पुस्तकातून मांडताना आनंद होत आहे.


मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा
- हेरंब महेश सुखठणकर


Share your review/thoughts on the book with me on Goodreads: https://www.goodreads.com/book/show/28790699-mendhi-watchman-va-itar-laghukatha



- हेरंब
ISupportNAAM

Insight Stories | Web Store

7 Ways to Stay Sane on the Social Media[New Release]
SynopsisThe COVID-19 times have given a different meaning to the word ‘viral’. In these troubling and uncertain times, when the world has largely come to a standstill, we began our internet journey with a rapid pace. Everyone worked towards starting things online, be it entertainment, education, medical advice, healthcare services, or food industry. While this was being done to provide essentials, social media was revealed to us in a different form. 
Frustration towards the present situation, trolling, hatred, criticism, political word wars went rampant. Although such a display may seem obvious in these times, have we really thought about how to best use social media even before? Is this platform limited to entertainment? Or have we neglected its other dimensions? This book explores simple ways of using social media with caution and finding opportunities for success.

Print
Pothi: https://bit.ly/Pothi_7WaysPrintNotionPress: https://bit.l…