Skip to main content

Time to Act, Time to Wait


There was a strong young farmer who was much frustrated. His field was not giving him the expected yield. All he knew of was working really hard and consequently disappointment was all that came his way.


He would start out early in the morning and return late in the evening after back breaking work. Even after work was done he would sometimes sit looking at the crops as if expecting the field to harvest faster. In his eagerness to see the result of his hard work, he ended up harvesting the crop before it was ready to be harvested. As a result he had to sell the produce at a very low rate in the market.


Low spirited and seeking the solution to this situation, he went to an elderly farmer who without much effort seemed to get a good harvest. The old farmer answered, "My crop has taught me 2 lessons: time to act and the time to wait. Don't act when it's time to wait and don't wait when it's time to act"

- हेरंब
ISupportNAAM

Comments

Popular posts from this blog

हे बंध रेशमाचे [अतिथी लेखक: गिरीश सुखठणकर]

१० ऑक्टोबर १९७८ ची संध्याकाळ मी कधीही विसरू शकणार नाही. माझी पत्नी सौ. शुभदा आणि मी, गंगाधर निवास, दादर च्या गॅलरी मध्ये उभे राहून पावसाची मजा पाहत होतो. हवेतला गारवा मनातील उत्कंठेला गुदगुल्या करत होता. मला शुभदा बऱ्याच दिवसापासून आवडायची पण तिला कसे विचारावे या तगमगितच १ वर्ष निघून गेले. पाऊस हा प्रेमवीरांचा आवडता ऋतू का असेल याचा प्रत्यय येत होता. एकमेकांबद्दल प्रकट न केलेल्या भावना या ऋतूत अंकुरित होत होत्या. त्या दिवशी मात्र मी धीर करून शुभदाला विचारले, 'माझ्याशी लग्न करशील का?'. तिनेही लगेच होकार दिला. आपल्या माणसाच्या फक्त समोर असण्यानेच चिंब पावसातही एक वेगळीच उब जाणवू लागते याचा अनुभव मी घेत होतो. संपूर्ण आभाळ ढगाळ असतानाहि शुभदाच्या चेहरा पाहून माझ्या मनात, छोटा गंधर्वांचं, 'चांद माझा हा हसरा' हे पद आपोआप वाजू लागलं होत. त्यावेळी तिचे वय होते १६ वर्षे आणि माझे २१ वर्षे. दोघांच्याही घरून होकार आला आणि ३० मार्च १९८० रोजी आमचा विवाह झाला.  पण लग्न म्हणजे नेमकी काय चीज असते हे समजावणारी खरी गम्मत पुढे घडणार होती. शुभमंगल सावधान!
लग्नापासून आम्ही कायम माझ्या आईवड…

जागतिक पुस्तक दिन विशेष | लोकप्रभा लेख

युनेस्को आयोजित जागतिक पुस्तक दिन १९९५ पासून दरवर्षी २३ एप्रिल रोजी साजरा केला जातो. वाचन, प्रकाशन आणि कॉपीराईट अशा अनेक विषयांकडे लक्ष वेधण्याच्या दृष्टीने हा दिवस महत्वाचा ठरतो.

१४५५ साली जरी जोहान्न गुटेनबर्गने पहिले पुस्तक छापले असले तरी त्यापूर्वीपासून अक्षरवेडाने झपाटलेला माणूस विविध माध्यमे वापरून आपली बौद्धिक आणि मानसिक भूक भागवत होता. पण खरा कहानी मे ट्विस्ट आला तो डिजीटल क्रांती झाल्यावर. या क्रांतीमुळे वाचक आणि लेखकांवर झालेल्या परिणामाचा आढावा घेण्याच्या प्रयत्नातून सदर लेख दिनांक २६ एप्रिल २०१९ च्या लोकप्रभा अंकात प्रसिद्ध झालाय.

लेख वाचण्याकरिता या संकेतस्थळावर क्लिक करा आणि आपला प्रतिसाद खालील कॉमेंट बॉक्स मध्ये जरूर कळवा.




- The Last Nomad

The Last Nomad: Book release at Jaipur Art Summit 2019

"Not all things experienced can be understood. Not all things understood can be expressed."
A couple of years back when I started writing this story, there was no specific goal in view. The joy of writing was strong enough to keep one at the desk. But the day I finished it, I wanted to be done with publishing it and move on to the other stories lingering in my mind. I was too patient to approach traditional publishing houses and wait for years to be finally published (probably with a manuscript that didn't look like mine anymore!). Self-publishing was the way out.

Amazon Kindle Digital Publishing (KDP), Pothi.com and local book printers helped me deliver The Last Nomad to its readers. With no intention of competing with the established distributors and marketers, I witnessed the book choose its readers, one by one.

Relying on the online release and word of mouth, who had the faintest idea that a single story would take me on this journey?

I humbly invite you to the relea…