Skip to main content

All I See is The Field

Once upon a time, believing for now that time exists, there was a rich farmer named Don. And as desired by providence, there lived an equally rich farmer, James, as his neighbour.

But James was facing a problem: being rich enough he couldn’t find the motivation to work whereas Don was at his field every morning without fail.

Seeing this sight everyday and growing evermore restless, James decided to find out the secret from Don.

That evening, James landed at Don’s door unannounced. “That is not my achievement,” said Don laughing, making James even more confused.

“Every morning as I wake up, I don’t seem to remember that I am rich. All I see is the field waiting for me,” he simply said offering him some tea and James found himself at peace.

The next morning, James woke up with a strange kind of joy. But now he found himself in an even bigger problem: forget Don, the field and his riches, now he couldn't figure out why he was delighted when he woke up.

Apologies for posting after quite some time. Hope you enjoyed reading this tale. In the meanwhile, here's what I was busy doing: micro-blogging on YourQuote app.

Click here to view the stream.



- The Last Nomad

Comments

Popular posts from this blog

हे बंध रेशमाचे [अतिथी लेखक: गिरीश सुखठणकर]

१० ऑक्टोबर १९७८ ची संध्याकाळ मी कधीही विसरू शकणार नाही. माझी पत्नी सौ. शुभदा आणि मी, गंगाधर निवास, दादर च्या गॅलरी मध्ये उभे राहून पावसाची मजा पाहत होतो. हवेतला गारवा मनातील उत्कंठेला गुदगुल्या करत होता. मला शुभदा बऱ्याच दिवसापासून आवडायची पण तिला कसे विचारावे या तगमगितच १ वर्ष निघून गेले. पाऊस हा प्रेमवीरांचा आवडता ऋतू का असेल याचा प्रत्यय येत होता. एकमेकांबद्दल प्रकट न केलेल्या भावना या ऋतूत अंकुरित होत होत्या. त्या दिवशी मात्र मी धीर करून शुभदाला विचारले, 'माझ्याशी लग्न करशील का?'. तिनेही लगेच होकार दिला. आपल्या माणसाच्या फक्त समोर असण्यानेच चिंब पावसातही एक वेगळीच उब जाणवू लागते याचा अनुभव मी घेत होतो. संपूर्ण आभाळ ढगाळ असतानाहि शुभदाच्या चेहरा पाहून माझ्या मनात, छोटा गंधर्वांचं, 'चांद माझा हा हसरा' हे पद आपोआप वाजू लागलं होत. त्यावेळी तिचे वय होते १६ वर्षे आणि माझे २१ वर्षे. दोघांच्याही घरून होकार आला आणि ३० मार्च १९८० रोजी आमचा विवाह झाला.  पण लग्न म्हणजे नेमकी काय चीज असते हे समजावणारी खरी गम्मत पुढे घडणार होती. शुभमंगल सावधान!
लग्नापासून आम्ही कायम माझ्या आईवड…

My First Self Published Marathi Short Stories | Read Now

An excerpt from one of the stories: डिव्हायडर
"आजूबाजूने वेगाने जाणाऱ्या दुतर्फा गाड्या. मधे डिव्हायडर. त्यावर तो, त्याची पेण्टिण्ग्स आणि पुस्तकं. वाऱ्यामुळे उडणारी दाढी त्याच्या टीशर्ट शी खेळत होती. कानातल्या इअरफोन्स मधे कुमार गंधर्वांच्या आवाजात कबीर गात होते, "माया महा ठग्नी हम जानी". "

कथांचा जन्म कुठे आणि केव्हा होईल हे सांगणं कठीण. अशाच काही कथांनी अवेळी जन्म घेतला. या कथा "मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा" या पुस्तकातून मांडताना आनंद होत आहे.


मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा
- हेरंब महेश सुखठणकर
पृष्ट: २२
मुल्य: रुपये ७५/-

वाचा(मोफत)
आपल्याला या कथा आवडल्यास आपण या पुस्तकाचे मुल्य खालील Pay Now लिंकवर देऊ शकता.
Pay Now



The place and time where stories may take birth is always indefinite. Some stories were born in this manner. With immense joy I share with you these stories in the book "मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा".

मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा
- हेरंब महेश सुखठणकर
Pages: 22
Price: Rs.75/-

Read(Free)

Pay: If you liked these stories, you can pay for the book us…

Poem: Life and death in five minutes

It was the year 2020, when we did this crazy thing, Gathering on rooftops, balconies, and all places we could. To play gongs, plates, whistles and clapped for everyone who helped us survive a deathwave.
This moment did what many could not. It brought us together, different people from distinct worlds, To experience the flip of a coin. One flip and our world will change. Before we assumed our differences again, we realized we are life.

- The Last Nomad