Skip to main content

'सोशल मीडिया' या विषयावर नवीन पुस्तक का लिहिले?



सध्याचे कोविड-१९ चे दिवस म्हणजे ‘वायरल’ या शब्दाला एक वेगळाच अर्थ प्राप्त झालेला काळ. नोवेल कोरोनावायरस बरोबर अनेक गोष्टी ‘वायरल’ झाल्या. 

अशा या अत्यंत अनिश्चिततेच्या काळात, जेव्हा जवळ जवळ सगळ्याच देशांची पाऊले थबकली, तेव्हा दुप्पट गतीने सुरु झाला आपला आंतरजालावरचा, म्हणजेच इंटरनेटवरचा प्रवास. सगळ्या गोष्टी ऑनलाईन कशा सुरु करता येतील याकडे सगळ्यांनी कूच केली. मनोरंजन, शिक्षण, वैद्यकीय सल्ला, आरोग्यसेवा, खाद्य उद्योग आणि अशा अनेक गोष्टी बघता बघता घरपोच येऊ लागल्या.

पण या सगळ्यात समाजमाध्यमांचे, म्हणजेच सोशल मीडियाचे, एक वेगळेच रूप आपल्या समोर आले. एकंदर परिस्थितीबद्दलचा राग, द्वेष, टीका, राजकीय चर्चा(भांडणे!) यांना उधाण आले. हा सगळा भावनांचा उद्रेक होणं जरी सद्य:स्थितीत स्वाभाविक वाटलं तरी या पूर्वीही सोशल मीडियाचा उत्तम वापर नेमका कसा करायचा यावर खरच आपण विचार केला होता का? 

हे माध्यम केवळ विरंगुळ्यापुरतेच मर्यादित आहे का? की याच्या दुसऱ्या आयामांकडे आपण दुर्लक्ष केले? सोशल मीडिया या गुंतागुंतीच्या वाटणाऱ्या पण अनेक संधी असणाऱ्या विश्वात सावधपणे वावरून यशस्वी कसे होता येईल याचा सोप्पा मार्ग या पुस्तकात उलगडला आहे.

आशा आहे की हे पुस्तक खास करून अधिकाधिक तरुण मित्र-मैत्रिणी पर्यंत पोहोचेल आणि सर्व वाचकांना सोशल मीडियाकडे पाहण्याचा एक नवीन दृष्टीकोन देईल!

ई-बुक, किंडल, आणि छापिल स्वरुपात 'पोथी.कॉम', 'ऍमेझॉन', आणि 'नोशन प्रेस' या ऑनलाईन दुकानात उपलब्ध.
तुमची प्रत मिळवण्यासाठी पुढील दुवा (लिंक) वापरा: Insight Stories | Web Store


- The Last Nomad


Comments

Popular posts from this blog

मराठी कविता | पाहू रिटायर झाल्यावर

अंगणातल्या रातराणीच्या सुगंधात रेंगाळताना, सह्याद्रीतल्या जीर्ण गडाच्या तटबंदीवर वाऱ्याशी बोलताना, कुठल्यातरी पायवाटेवर वेळकाळ विसरून चालत जाताना, त्याला नेमकं वाटत होतं, 'ह्याच निवांत क्षणांसाठी तर सारी धडपड सुरु आहे'. पण मग विचार आला, 'पाहू, रिटायर झाल्यावर'. - हेरंब ISupportNAAM

हे बंध रेशमाचे [अतिथी लेखक: गिरीश सुखठणकर]

१० ऑक्टोबर १९७८ ची संध्याकाळ मी कधीही विसरू शकणार नाही. माझी पत्नी सौ. शुभदा आणि मी, गंगाधर निवास, दादर च्या गॅलरी मध्ये उभे राहून पावसाची मजा पाहत होतो. हवेतला गारवा मनातील उत्कंठेला गुदगुल्या करत होता. मला शुभदा बऱ्याच दिवसापासून आवडायची पण तिला कसे विचारावे या तगमगितच १ वर्ष निघून गेले. पाऊस हा प्रेमवीरांचा आवडता ऋतू का असेल याचा प्रत्यय येत होता. एकमेकांबद्दल प्रकट न केलेल्या भावना या ऋतूत अंकुरित होत होत्या. त्या दिवशी मात्र मी धीर करून शुभदाला विचारले, 'माझ्याशी लग्न करशील का?'. तिनेही लगेच होकार दिला. आपल्या माणसाच्या फक्त समोर असण्यानेच चिंब पावसातही एक वेगळीच उब जाणवू लागते याचा अनुभव मी घेत होतो. संपूर्ण आभाळ ढगाळ असतानाहि शुभदाच्या चेहरा पाहून माझ्या मनात, छोटा गंधर्वांचं, 'चांद माझा हा हसरा' हे पद आपोआप वाजू लागलं होत. त्यावेळी तिचे वय होते १६ वर्षे आणि माझे २१ वर्षे. दोघांच्याही घरून होकार आला आणि ३० मार्च १९८० रोजी आमचा विवाह झाला.  पण लग्न म्हणजे नेमकी काय चीज असते हे समजावणारी खरी गम्मत पुढे घडणार होती. शुभमंगल सावधान! लग्नापासून आम्ही कायम माझ्या

My First Self Published Marathi Short Stories | Read Now

(Update: First edition is no longer available. The new edition will be published soon with more stories.) An excerpt from one of the stories: डिव्हायडर "आजूबाजूने वेगाने जाणाऱ्या दुतर्फा गाड्या. मधे डिव्हायडर. त्यावर तो, त्याची पेण्टिण्ग्स आणि पुस्तकं. वाऱ्यामुळे उडणारी दाढी त्याच्या टीशर्ट शी खेळत होती. कानातल्या इअरफोन्स मधे कुमार गंधर्वांच्या आवाजात कबीर गात होते, "माया महा ठग्नी हम जानी". " कथांचा जन्म कुठे आणि केव्हा होईल हे सांगणं कठीण. अशाच काही कथांनी अवेळी जन्म घेतला. या कथा "मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा" या पुस्तकातून मांडताना आनंद होत आहे. मेंढी, वॉचमन व इतर लघुकथा - हेरंब महेश सुखठणकर Share your review/thoughts on the book with me on Goodreads:  https://www.goodreads.com/book/show/28790699-mendhi-watchman-va-itar-laghukatha - हेरंब ISupportNAAM